Λίπανση Ελαιώνα

Η λίπανση

Η ικανότητα της ελιάς, όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά και να παράγει κανονικά σέ εδάφη επικλινή, άγονα και περιθωριακά πολύ συχνά μας οδηγεί στην υποτίμηση των θρεπτι­κών απαιτήσεων και υποβάθμιση της σημασίας της λίπανσης σ’ αυτή την καλλιέργεια. Η ίδια η ακανόνι­στη παραγωγή (παρενιαυτοφορία) μας βάζει στη σκέψη, ότι σ’ αυτό το είδος υπάρχουν μηχανισμοί “συ­ντήρησης” που εμποδίζουν τα φυτά να διαφοροποιήσουν κανονικά τους ανθοφόρους οφθαλμούς όταν οι δυνατότητες περιορίζονται. Χαμηλά θρεπτικά ποσοστά προκα­λούν ταυτόχρονα, ανάσχεση και μπλοκάρουν τους μηχανισμούς διαφοροποίησης των μόλις δια­μορφωμένων οφθαλμών, με απο­τέλεσμα την αναβολή της εξέλιξης για τον επόμενο χρόνο. Ενα φυτό για να παράγει με κανονικούς ρυθ­μούς θα πρέπει να αναπτύσσεται, να διατηρεί στο κατάλληλο επίπεδο τις αποθησαυρισμένες ουσίες και παράλληλα να ωριμάζει τους καρ­πούς, συνεπώς οι ενεργειακές του απαιτήσεις είναι αρκετά αυξημέ­νες. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ελιά, για να παράγει κανονικά, θα πρέπει να θεωρείται σε ότι αφο­ρά τις θρεπτικές απαιτήσεις, φυτό με τις ίδιες θρεπτικές απαιτήσεις, με τα άλλα καρποφόρα. Για τον προσδιορισμό των χορηγούμενων στοιχείων λίπανσης χρησιμοποιού­νται διάφορες αναλύσεις και θα πρέπει να είναι γνωστά τα παραγω­γικά περιθώρια της ποικιλίας στη συγκεκριμένη περιοχή. Οι αναλύ­σεις που συνήθως χρειάζονται για να προσδιοριστούν οι θρεπτικές α­παιτήσεις είναι εκείνη του εδάφους και η φυλλοδιαγνωστική. Η εδαφική ανάλυση είναι απαραίτητη για να ε­ντοπιστούν οι τυχόν περιοριστικοί παράγοντες (pH, αλατότητα, ΙΑΚ) ή τα ποσοστά των διαθέσιμων στοι­χείων (συνήθως τα κατιόντα), ενώ είναι ελάχιστα χρήσιμη για να σχε­διάσουμε και να προγραμματίσου­με ένα πλάνο λίπανσης, γιατί τα διαθέσιμα ποσοστά επηρεάζονται από εξωγενείς παράγοντες (θερ­μοκρασία, διαθέσιμα ποσοστά νε­ρού, κ.λπ.). Η ανάλυση των ποσο­στών κάποιων ανόργανων στοιχεί­ων στα φύλλα (Ν, Ρ, Κ, Ca, Mg) προσφέρει ενδείξεις μεγαλύτερης αγρονομικής χρησιμότητας. Η με­γαλύτερη επιφύλαξη σ’ αυτή τη μέ­θοδο, είναι ότι δεν είναι γνωστές οι ειδικές σχέσεις ανάμεσα στη σύν­θεση των φύλλων σε μια δεδομένη στιγμή και της κατάστασης ολόκλη­ρου του φυτού, ενώ ακόμη πιο μα­κριά είναι η σχέση μεταξύ της θρε­πτικής κατάστασης των φύλλων και της απόδοσης. Όντως τα φύλλα α­ντιπροσωπεύουν ένα μικρό ποσο­στό γύρω στο 3% της συνολικής ξηρής ουσίας ενός φυτού, ενώ η μεγάλη ποσότητα των αποθησαυ­ρισμένων ουσιών βρίσκεται και δια­χειρίζεται στον κορμό, τους βραχί­ονες και τις κύριες ρίζες και μια άλ­λη σημαντική ποσότητα διακινείται από τους οφθαλμούς και τις μικρό­τερες αναπτυσσόμενες ρίζες, ενώ οι διαδικασίες που ελέγχουν την παραγωγή μπορούν να θεωρηθούν, μόνο η “δεύτερη συνισταμέ­νη” της ανάπτυξης.

Leave a Reply

Phone: +0306983722567
Xirochori Zacharos